20140501_MvM_BlogIntuitieHet moederschap. Je denkt dat je wel weet waar je aan begint. De hele wereld krijgt kinderen, hoe moeilijk kan het zijn? Maar als het eenmaal zo ver is, ontdek je: er zijn dus dingen die niemand je van tevoren vertelt.

1 Je wordt overgenomen door je hormonen
Tamara (32): “Ik kwam tijdens de zwangerschap in een achtbaan van hormonen terecht waar ik totaal geen grip op had. Na de bevalling waren er nog die prachtige kraamtranen. Voordat je ze zelf hebt gehad, heeft echt NIEMAND hier last van. Mijn moeder niet, mijn tante niet. Totdat je vertelt dat je ze toch écht hebt gehad. Opeens had mijn tante ze toch ook wel een beetje gehad. En mijn moeder bekende ook. Ze had het niet willen zeggen, zodat ik ze misschien niet zou krijgen.

2 Moeder ben je 24/7
Katinka (42): “Hoewel het al negen jaar geleden is, herinner ik me nog heel goed dat het gevoel dat je 24/7 moeder bent me ineens overviel. Ik denk dat mijn zoontje een paar dagen oud was toen ik op een landerige zondagochtend wakker werd en heel even was vergeten dat ‘hij’ er was. Hij liet echter al snel van zich horen en ik dacht: oh ja, ik heb geen weekend! Ik heb een kind! Daarna realiseerde ik me: hij zal er voor altijd zijn, elke dag, elk uur, en dat voor de komende – pak ‘m beet – 18 jaar. Het klinkt misschien stom, maar ik had er nooit bij stilgestaan dat ik afscheid moest nemen van mijn oude leven. Blijkbaar praten mensen daar ook niet over.
Ik had er gemengde gevoelens over. Ik moest nog wennen aan mijn nieuwe leven als ouder, maar dat betekende ook dat ik afscheid moest nemen van mijn oude leven (vrijheid, uitslapen, alleen mezelf om aan te denken). En dat gaat niet ineens, maar stapje voor stapje.”

3 Je wilt alles goed doen
Jungja (33): “Wij verwachten begin maart ons eerste kindje. Hiervoor hebben we een jaar in een fertiliteitstraject gezeten. Tijdens het traject had ik me goed ingelezen over een gezonde levensstijl. Mijn vriendinnen zijn al mama en gaven me ook goede tips. Dus ik dacht: kom maar op met die zwangerschap, ik ben superwoman!
Nou dat is dus niet het geval… Elke dag gaat er een waterval aan vragen en zorgen door mijn hoofd. Ik wil geen steken laten vallen. De drang naar fruit en gezond eten is nog nooit zo groot geweest als nu. Als ik ‘s avonds in de stad loop, neem ik geen puntzak friet, maar een fruitsmoothie of een meergranenbroodje met kaas. Sinds mijn zwangerschap heb ik helaas meer last van mijn astma, en van de longarts moest ik meer pufjes gaan gebruiken. Ik ben met haar in discussie gegaan of dit wel mag nu ik zwanger ben. Ik heb thuis ook flink wat tranen gelaten omdat ik echt bang was dat het schadelijk zou zijn voor onze baby. Ik moest mezelf ook overtuigen dat het nemen van een paracetamol niet schadelijk is. En ik kan midden in de nacht wakker schrikken omdat ik mijn zwangerschapsvitaminepillen niet heb genomen. Dan spring ik meteen uit bed om ze alsnog in te nemen! Ik had nog nooit iemand gehoord over al die onzekerheden.”

4 Het is een aanslag op je lichaam
Suzanne (34): “Waar je van tevoren nooit iemand over hoort, is dat een zwangerschap zo’n aanslag is op je lichaam is. Vroeger kregen vrouwen een stuk of tien kinderen, ik heb er nu net twee en ik heb nu al het idee dat mijn lijf in puin ligt. Dan heb ik het helemaal niet over striae of wat meer hangende borsten. Maar over bekkenpijn. Na de geboorte van mijn eerste kind had ik er een jaar lang last van. Ik had fysiotherapie nodig en moest veel oefeningen doen. Nu na de tweede ging vlak na de bevalling best goed. Maar toen ging ik weer sporten en nu is mijn kindje al vijftien maanden en heb ik nog steeds last. Hoe deden ze dat vroeger?”

5 De relatie met je ouders verandert
Sanne (32): “Mijn zus, die bij de bevalling was, liet aan de familie weten dat het was begonnen. Onaangekondigd stond mijn moeder aan de deur. Maar dat wilde ik niet! Gelukkig was mijn zus er om dat duidelijk te maken. Na de bevalling kwamen mijn ouders – die gescheiden zijn – om beurten kijken. Mijn moeder was lief en ontroerd. Maar door haar vergeetachtigheid, verstrooidheid, voelde ik ook direct dat ik dit kwetsbare wezentje nooit bij haar alleen zou laten. Oef… de moeder die ik ongeveer één keer in de maand zag wilde nu ineens een actieve rol in mijn leven gaan spelen, als oma. Een oma die zij in haar hoofd had geïdealiseerd maar zeker niet kon waarmaken. Hoe moest ik daarmee omgaan? Hier was ik totaal niet op voorbereid.”

Waar liep jij tegenaan in het eerste jaar na de bevalling?

DeniseDenise – heeft 79 verhalen geschreven.
42, journalist, doorbreekt in haar artikelen graag zo nu en dan een taboe over kinderwens, zwangerschap en ouderschap. Lees meer over haar werk op haar website.

Meer Artikelen