zwangerschapvertellenMet enige tegenzin gingen Eva en Peter de laatste behandelingen tegemoet, december vorig jaar. Hoewel ze meer vertrouwen hadden in hun nieuwe gynaecoloog, zijn ze helaas nog steeds niet zwanger. Deze week vertelt Eva hoe de eerste maanden van dit jaar er voor hen uitzagen.

“Het gaat allemaal anders dan gepland. Bij een gewone controle blijkt de eisprong al geweest te zijn en is er niets te zien! Doordat ik een enorme buikpijn de avond ervoor had, besluiten we ervan uit te gaan dat de eisprong nog geen 12 uur geleden geweest is. Er wordt een spoed IUI gepland. Peter moet uit zijn werk komen en terplekke ‘produceren’. We moeten 2 uur wachten en uiteindelijk is de behandeling toch nog op tijd gelukt. Spanning vloeit weg en bouwt zich in de twee wacht weken weer op. Helaas heeft het niet geleid tot een zwangerschap.

Goede kwaliteit
In februari krijgen we onze vijfde IUI behandeling. Tijdens het inspuiten vertelt de arts ons dat Peter zijn zaad van enorm goede kwaliteit is. De laatste maanden waren een stijgende lijn en deze maand is het op zijn best. Ook de eisprong is goed afgestemd dus we gaan er deze maand volledig voor! De eerste week blijven de zenuwen weg, maar naar mate de tiende wachtdag in de buurt komt beginnen ze op te spelen. Normaal werd ik nu ongesteld, maar het komt niet! Hoop wordt groter en verwachtingen worden beter, maar realisme dwingt ons te wachten tot de precieze twee weken na de behandeling. Helaas komt 24 uur voor de testdag dan toch de menstruatie. Gepaard met veel buikpijn en veel bloedverlies. Deze ochtend heb ik mij ziek gemeld op mijn werk en heel de dag gehuild. Ik voelde me gebroken.

De laatste IUI
Met tegenzin, maar ook opluchting beginnen we aan de laatste IUI. Na deze zijn we klaar en mogen we verder! Helaas slaan de hormonen minder goed aan en moeten ze opgehoogd worden. Om niet weer over stimulatie te krijgen, gaan we niet naar 100ml maar naar 87,5 ml. Net als de vorige maand komt de eisprong eerder dan verwacht en krijgen we een spoed IUI. Maar eigenlijk maakt het niet meer uit. Ik kijk uit naar een maandje rust, de intake voor de ivf en de nieuwe behandelingen.

Eindelijk IVF
Nog voordat we weten dat de laatste IUI niet gelukt is, maken we een afspraak bij de gynaecoloog. We krijgen uitleg over het ivf proces en er wordt ons gevraagd beslissingen te nemen. Omdat IJsselland deze behandelingen niet doet, moeten we naar een ander ziekenhuis en we moeten beslissen wat we willen met ingevroren embryo’s. Wanneer we zwanger worden en er liggen er nog in de vriezer, mogen ze dan vernietigd worden of voor de wetenschap gebruikt worden is de vraag.

Laatste vragen
Een week later keren we terug bij onze gynaecoloog, maar in een ander ziekenhuis. We hebben besloten met haar mee te gaan naar het Franciscus. Tijdens deze afspraak kunnen we de laatste vragen stellen en worden de verklaringen ondertekent. Ook moeten we de medicijnen meenemen en bloedprikken om te zien of we geen ziektes meedragen. Spannend allemaal! Bij de volgende menstruatie gaan we beginnen!

Geen gespring
Het is mei, en het leven zonder de hormonen bevalt mij prima. Het sporten gaat super en voel me beter dan ooit! Ik vind het ook niet heel erg als de menstruatie niet binnen de gestelde 4/5 weken komt. Dit geeft mij nog tijd voor ‘andere’ dingen. Tijdens de intake hebben we gehoord dat zwaar sporten niet mag, eileiders zouden kunnen draaien van het springen en ik mag geen grenzen opzoeken. Dit is ontzettend frustrerend, omdat sporten juist het gene is wat mij helpt dit alles te verwerken.

Het gaat beginnen!
Omdat we graag voor de zomervakantie een punctie en een terugplaatsing gehad willen hebben, begint de tijd eind mei te dringen. Ik besluit Primoluut te halen en de menstruatie op te wekken, dit na een cyclus van 6 weken. Echter in het weekend waar ik wil starten met de pillen komt de menstruatie vanzelf; het avontuur gaat beginnen! Op de tweede dag beginnen we met het spuiten van een nieuw hormoon. Dit moet de groei van de eitjes afremmen, zodat er niet een overheersende komt, maar dat we er tussen de 5 en 12 kunnen ‘kweken’. Op dag 3 begin ik met de Puregon, een bekend hormoon maar ditmaal in dubbele dosis: 150 ml! De arts heeft het gebruik van de twee hormonen tegelijk uitgelegd als remmen en gas geven. Er mag niet een dominant eitje komen.

Rammelende eierstokken
Bij het spuiten van de eerste 150 ml Puregon, zitten de zenuwen in mijn lijf. Wat gaat het met me doen, hoe ga ik me voelen en kan ik nog wel blijven sporten?
Het sporten lukt deze eerste week nog goed, maar ik voel langzaam mijn onderbuik opzetten. Broeken zitten wat strakker en sta op met buikpijn. Na 4 dagen voel ik mijn eierstokken al rammelen. Ergens is dit logisch want in IUI termen zou ik met deze hoeveel hormonen al 8 dagen aan het spuiten zijn!

Tijdens het sporten kom ik erachter dat springen inderdaad niet zo lekker voelt. We besluiten een fitness schema op te zetten. Dit is rustiger trainen, maar wel trainen. Mijn grootste angst is niet meer in dit sportschema terug te komen en mijzelf weer te verliezen…”

Volgende week lees je hoe het verder gaat met Eva en Peter.

GastbloggerGastblogger – heeft 162 verhalen geschreven.
Wil jij ook schrijven voor Vriendinnen Onder Elkaar? Stuur dan een mailtje naar [email protected]

Meer Artikelen