De eerste week plas opvangen zit erop. Beter gezegd de kannen zijn vandaag gewisseld dus week twee is net ingegaan. Het is niet de eerste keer dat ik mee doe, ik ben bezig aan ronde vier, twee daarvan mocht ik helemaal afmaken met een aantal maanden later een prachtige dochter. Een goed getraind potjes plasser zou je zeggen. En met twee kinderen inmiddels grotendeels door de zindelijkheidstraining heen inmiddels aardig volleerd.

Dat worden hele volle kannen en ja de eerste keer dat ik mee deed kwam ik altijd ruimte te kort. Misselijk dat ik werd van die kannen, oef, maar ik zette door want na 3 jaar wachten op een zwangerschap wist ik als geen ander hoe zwaar dat is. De tweede keer, liep uit op een miskraam en de derde ronde potje plassen was ik het op het eind zo beu dat ik dacht dit doe ik nooit meer. 

Een paar jaar dachten we dat we compleet waren als gezin, maar het verlangen bleef toch knagen. Nu mogen we dus wederom hopen op een mooi kindje. Hoewel mijn afkeer van de laatste ronde nog goed in mijn geheugen zit kon ik het niet over mijn hart verkrijgen niet mee te doen. En dus belde ik meteen na de test maar naar moeders voor moeders om me maar weer aan te melden.

Na een knal test mocht ik meteen beginnen met opvangen. Hmm, maar ja met twee kinderen en bijna 6,5 jaar chronisch slaapgebrek zijn mijn “elke druppel telt” eisen toch wat bijgesteld. Want ja elke druppel telt mee, maar dan moet ik ze met mijn duffe hoofd wel in de kan krijgen. Dus in deze vierde ronde telt elke druppel, waarvan ik verwacht dat ik ze zonder omstoten in de kan krijg. Voor mij dus geen nacht of vroege potjes training, maar de plasjes die ik vang zijn voor al die moeders die net als mij lang moeten wachten voor de zwangerschap zich aankondigt. 

Marijke Heuvelink 6,0 weken zwanger 

Gastauteur – heeft 14 verhalen geschreven.

Meer Artikelen