De zomervakantie is voorbij, school is weer begonnen. Dit jaar gaat mijn oudste voor het eerst naar de middelbare school. Het is wel een dingetje; haar loslaten en accepteren dat ze het nu echt zelf allemaal moet gaan regelen. Een ander ritme, prioriteiten stellen en straks ook daadwerkelijk consequent huiswerk maken, zijn onderwerpen waar wij al veel met haar over hebben gesproken. Ik vertrouw op haar en weet dat ze dit kan.

Vertrouwen hebben in jezelf (met beginnende hormonen die door je lijfje gieren), dat vindt ze best moeilijk. Dikke tranen rollen dan over haar wangen en zinnen zoals “die vindt dit” en ”zij zegt dat” rollen dan uit haar mond. Dit soort “Mam, ik weet het niet meer!”- gesprekken zijn ook altijd als ze net naar bed gaat. Meid maak je niet druk, blijft bij jezelf. Zo vinden wij je het leukst, zo hebben wij je gemaakt! Er moest maar eens een leuke knul bij haar in de klas zitten, die ineens al haar aandacht opslokt en haar met haar schattige neusje uit de boeken houdt. Daar maakt papa zich de meeste zorgen om; kom niet aan zijn kleine meisje.

Een lunchtrommel vol pannenkoeken
De eerste lesdag begon al goed. Lunch vergeten! Daar stond ik dan aan ons kookeiland met een lunchtrommel vol pannenkoeken en vragen in mijn handen. Ga je dan als moeder meteen naar school om haar het lunchpakketje te brengen of laat je haar op haar (brug)smurf gaan?
Toch fietste ik op het nog onbekende grote schoolplein volgebouwd met honderden fietsen op zoek naar de brugklasvleugel om toch mijn dochter te voorzien van deze heerlijke lunch. Dit heb ik natuurlijk gewoon bij de infobalie achtergelaten en is door een medewerker netjes aan haar gegeven.

Justin is ook prima gestart in zijn nieuwe klas (groep 6) met veel nieuwe juffen. Dat is voor hem wel een ding. Veel verandering en daar houdt hij niet zo van. Maar wonder boven wonder, hij slaapt gewoon ’s nachts door en spookt niet. Yes! Het ritme zit er ook weer aardig in bij ons. Iedereen staat op tijd op en begint fris aan haar/zijn nieuwe schooldag. Nog geen gepluk aan teruggetrokken dekens en geen files bij de douche.

Veel nieuwe aanmeldingen bij Moeders voor Moeders

Ook ik ben lekker aan het werk. De laatste maand is het erg druk met nieuwe aanmeldingen en kan ik er dus lekker tegenaan, wat natuurlijk echt fijn is. Geeft juist een energieboost. Er staan kraammarkten op de agenda, een ladiesnight en binnenkort weer een Moeders voor Moedersdag. Nu ben ik al een tijdje werkzaam voor Moeders voor Moeders en kom ik dus ook geregeld voor een tweede keer bij een deelneemster thuis. Dat is altijd erg leuk. Vaak vertelt de deelneemster met veel enthousiasme hoe fijn zij het vond om op deze simpele manier anderen te kunnen helpen. “Plassen moet ik toch”, hoor ik dan vaak. Sterker nog; ik word gewoon heel vaak herkend als ik bijvoorbeeld aan het winkelen ben of aanwezig ben bij de sporten van de kids. Vaak volgt er dan een dikke knipoog, een blik in de kinderwagen of een aai over een flink gegroeide buik. Fantastisch!

Gastauteur – heeft 7 verhalen geschreven.

Meer Artikelen