vierkantVoor deze site schrijf ik geregeld een blog. Een verhaal over gebeurtenissen in mijn gezin in combinatie met mijn werk als informatrice voor Moeders voor Moeders. 

Om nu gelijk te zeggen dat ik de vlag uithang omdat de scholen weer beginnen, is best direct. Maar zo voelt het wel. Weer terug in het ritme. De zomervakantie duurt best lang. Niet dat mijn kinderen constant vervelend zijn, integendeel. Maar waarom hang ik dan die vlag uit?

Nadine en Justin zijn samen water en vuur, kunnen niet met of zonder elkaar; wij noemen ze ook wel pik en por. Ze kunnen samen fantastisch spelen als wij ergens zijn (behalve in de auto of thuis). Zodra wij in de auto stappen na bijvoorbeeld een heerlijk dagje strand begint het gedonder. Het lijkt wel of ze elkaar ‘ineens’ niks meer gunnen. Goed, ze zijn misschien moe, maar kijk dan gewoon naar buiten en laat elkaar met rust! Op de achterbank hoor je dan alleen van die zeurstemmetjes met: ‘Ik zat daar eerst, hij kijkt naar me’ … pfff.  Eh sorry maar deze moeder is ook moe, heeft ook honger/dorst en verlangt naar een douche. Moet ik papa dan ook de wind van voren geven? Vier prachtige puppy-ogen staren mij verbaasd aan.  Ze hebben het ook gewoon niet door!? Het lijkt wel een tweede natuur.

Het voordeel van ruzie

Als je dan 2 weken in een stacaravan in Toscane bent gaat dit getreiter natuurlijk gewoon door. Dat maakt voor pik en por niet uit! Dit keer stonden wij haast wand aan wand met onze stacaravan in een gezellig laantje vol met jonge gezinnen. En dan hoor je eigenlijk in het hele laantje dat het bij hun ook niet anders is! Bij de ene stacaravan eten ze bijvoorbeeld niet, bij de andere zijn ze knetter vroeg wakker, willen ze niet douchen, treiteren ze elkaar of zijn ze brutaal/eigenwijs/lui. Wat een geruststelling als je dat allemaal hoort, alleen heb je er op dat moment niks aan. Wat ik grappig vind, is dat de ouders uit het laantje elkaar begrijpelijk toeknikken. Natuurlijk weet ik, maar ook zij, dat het juist goed is dat broer en zus elkaar treiteren. Kinderen leren in de relatie met hun broers en/of zussen zich met anderen te vergelijken en zo hun eigenheid te ontwikkelen. Daarbij hoort het dat je soms jaloers bent op de ander, dat je soms intensief met elkaar omgaat en dan weer afstand neemt van elkaar. Deze ruzies zijn een goede manier om hen om te laten gaan met verschillen van meningen, karakter en belangen. Als zij dit goed leren, hebben ze daar hun hele leven profijt van. Tja, dan tel je weer tot 1.000 (en soms weer terug) blijf je rustig en probeer je weer pedagogisch verantwoord je stuiterende spruit te wijzen op het feit dat je juist lief moet zijn voor elkaar en normaal met elkaar moet praten.

Soms moet ik er ook stiekem om lachen. Je voelt soms de spanning al. Die blikken die ze elkaar toespelen, hoe scherp ze met opmerkingen kunnen zijn. Daar zie ik inderdaad een ontwikkeling!

Gelukkig zijn wij als ouders dit nu wel gewend en kunnen wij daar goed mee omgaan. We hebben een super leuke vakantie gehad en veel lol met elkaar. Ik ben nu al een paar weekjes thuis en heb ook al weer gewerkt. Het is heerlijk om weer bij jonge gezinnen binnen te stappen, die nog helemaal in de babyfase zitten. Dan denk ik met een knipoog terug aan pik en por. Ook deze gezinnen zullen hiermee te maken krijgen. Voorbeeldige kinderen (en ouders!) bestaan niet!

GastbloggerGastblogger – heeft 162 verhalen geschreven.
Wil jij ook schrijven voor Vriendinnen Onder Elkaar? Stuur dan een mailtje naar info@moedersvoormoeders.nl.

Meer Artikelen