blog1’s Ochtends vroeg, de wekker gaat. Het is spitsuur. Drie kinderen in de kleren, eten en richting school. Maar daarna heb ik tijd voor koffie.

Ondertussen ontvang ik een telefoontje van een telefoniste van Moeders voor Moeders. Iemand wil meedoen, maar ze is bijna 12 weken zwanger, er is dus enige haast bij het maken van een afspraak. Geen probleem, ik bel haar direct en we maken voor morgenmiddag een afspraak. Ik check mijn mail nog even en zie dat een verloskundigenpraktijk graag nieuwe folders wil. Ik beloof snel langs te komen. Na mijn kopje koffie pak ik mijn spullen. Ik check wie ik ga bezoeken, noteer wat de deelneemster moet weten in haar deelneemsterboekje en pak de kratten en het cadeautje en stap in de auto.

De eerste deelneemster die ik bezoek is een beetje gespannen. Bij het telefoongesprek voor het maken van de afspraak vroeg ze al of ik reclame op de auto had. Een begrijpelijke vraag, en nee, geen reclame. Ik kom zo anoniem mogelijk! Het is haar eerste zwangerschap en ze heeft nergens last van. En dat maakt haar juist zo onzeker, want je leest op internet toch alleen maar over misselijkheid en vermoeidheid. Dus heeft ze vanochtend net voor mijn bezoek voor de zekerheid nog een zwangerschapstest gedaan vertrouwt ze me toe. Deze was positief en ook de hCG test die ik afneem geeft twee duidelijke strepen aan. Een zwangerschap zonder kwaaltjes kan ook!

Ik leg haar uit hoe het opvangen van de urine werkt, en hoe belangrijk haar deelname is. Daar is ze zich heel bewust van, haar zus heeft jaren in het medische traject gezeten en is nu eindelijk moeder van een mooi meisje. Maar wel met veel zweet, tranen en hCG van deelneemsters aan Moeders voor Moeders!

Dan is het tijd voor mijn tweede afspraak. Een bekend adres. Deze zwangere heeft al eerder meegedaan. Het resultaat van de eerste keer staat blij in de box te springen. We hebben het erover hoe ze haar vorige deelname heeft ervaren. En hoe haar vorige zwangerschap en bevalling is geweest. De deelneemster weet nog goed hoe het meedoen aan Moeders voor Moeders ging, dus even geheugen opfrissen en na een gezellig gesprek neem ik ook afscheid van haar.

’s Middags rij ik bij de verloskundigenpraktijk langs om de folders te brengen. De verloskundigen vinden het belangrijk om elke pas-zwangere over Moeders voor Moeders te informeren en het belang van eventuele deelname uit te leggen. Van de assistente krijg ik een paar namen mee van vrouwen die hebben aangegeven dat ze graag meer informatie over Moeders voor Moeders willen. Ik bel ze en leg uit hoe deelname in zijn werk gaat en wat ze voor anderen kunnen betekenen. Gelukkig willen ze allemaal meedoen en maak ik afspraken voor het bezoekje aan huis.

Als ik de kinderen ’s avonds lekker heb ingestopt ga ik weer op pad. De auto vol met kratten en opvangkannetjes en rijden maar!

De eerste afspraak van de avond is bij een deelneemster die een fulltime baan heeft. Ze was blij dat we op een avond konden afspreken en ze vroeg zich af of ze niet teveel werkte om mee te doen met Moeders voor Moeders. Gelukkig niet, ook met haar deelname zijn we erg blij. Elke druppel telt, en al hoef je niet op je werk op te vangen, er blijven thuis genoeg momenten over dat je kan opvangen. Ze is blij dat ze ondanks haar drukke baan toch nog veel kan betekenen. We spreken af dat ze haar urine elke week achter het huis neerzet voor de chauffeur omdat ze overdag niet thuis is.  Na een kort en bondig gesprek ga ik verder naar de volgende afspraak, zodat de deelneemster na een lange werkdag lekker op de bank kan ploffen.

Bij mijn tweede afspraak van de avond word ik hartelijk ontvangen door een jong stel. En als de test positief is komen er de tranen. Ze vertellen mij dat zwanger worden niet vanzelf ging en na een lang traject is het nu toch eindelijk gelukt. En nu de ontlading, want wat is het een spannende periode geweest voor hen.

En op zulke momenten weet ik heel duidelijk waarom ik dit werk doe. Hiervoor. Omdat ik iedereen met een kinderwens een kindje gun. Fijn dat alle deelneemsters en ik hier een steentje aan kunnen bijdragen.

Met een goed gevoel rij ik weer naar huis. Ik loop naar boven en doe even een rondje langs de slaapkamers. Ze liggen alle drie heerlijk te slapen. Wat een fijn gevoel. En ook een fijn gevoel dat de vier zwangeren die ik vandaag heb bezocht dit over een tijdje ook kunnen doen. En door hun deelname in de toekomst nog veel meer vrouwen!

GastbloggerGastblogger – heeft 162 verhalen geschreven.
Wil jij ook schrijven voor Vriendinnen Onder Elkaar? Stuur dan een mailtje naar info@moedersvoormoeders.nl.

Meer Artikelen