mvm blog huilbabyDrie uur per dag, drie dagen per week en al langer dan drie weken. Als een baby zo veel huilt, dan heet het officieel een ‘huilbaby’. Kim wist niet wat ze met haar zoontje aan moest.

Kim (30): “De eerste drie weken was er geen vuiltje aan de lucht. Daan was de zoetste baby die ik me maar kon wensen. We zaten al snel in een rustig voortkabbelend ritme van eten, verschonen, badderen en slapen. Huilen deed hij alleen als hij honger had. Ik genoot van de rust die ik had tijdens zijn slaapjes. En ik genoot van Daan als hij wakker was.”

Uren huilen
“Van de ene op de andere dag begon Daan ineens heel vaak en heel lang te huilen. Uren achterelkaar duurde het soms. Ik probeerde van alles om hem te troosten. Vaker voeden, wiegen, met hem rondlopen in een draagzak, druppeltjes tegen darmkrampjes. Niets hielp. Of het hielp een dag of twee en daarna begon het hele circus weer opnieuw. Wanhopig werd ik ervan!”

Niet geschikt
“Ik had in een zwangerschapsblad gelezen dat je een huilbaby hebt als je kind drie uur per dag, drie dagen per week en al langer dan drie weken huilt. Dan was Daan dus een huilbaby! Ik wilde dat liever niet toegeven. Ik vond dat ik vreselijk faalde als moeder. Ik deed het fout. Ik was niet geschikt als moeder. Ik zocht uit schaamte geen professionele hulp, achteraf vind ik dat behoorlijk stom.”

Eenzaam
“Bezoekjes van familie en vrienden plande ik zo veel mogelijk tijdens de rustige uurtjes van Daan. Helaas schoten die rust er dan voor mij bij in. Want eigenlijk had ik die momenten hard nodig om bij te tanken. Ik voelde me ontzettend eenzaam in die tijd, mijn vriendinnen herkenden mijn verhaal niet. Natuurlijk kon ik er wel met mijn man over praten, maar hij wist ook de oplossing niet. Bovendien waren we zo kapot dat een normaal gesprek voeren een hele opgave was.”

Achterlaten
“Toen ik na mijn zwangerschapsverlof weer aan het werk kon, sprong ik in het geniep een gat in de lucht. Veel moeders pinken een traantje weg als ze hun kind moeten achterlaten bij de crèche, maar ik dus niet. En daarvoor schaamde ik me dan ook weer. Wie vindt het nou niet erg om haar kind achter te laten bij de crèche?”

Vrolijk jongetje
“Zo plotseling als het huilen was gekomen, zo plotseling stopte het ook weer na een maand of zeven. Daan is nu net één geworden en hij is uitgegroeid tot een bijzonder vrolijk jongetje. De huilbaby van toen herken je er niet meer in. Gelukkig maar. Toch blijven zijn eerste levensmaanden een gevoelig punt voor me. Alsof ik iets moois heb gemist.”

DeniseDenise – heeft 79 verhalen geschreven.
42, journalist, doorbreekt in haar artikelen graag zo nu en dan een taboe over kinderwens, zwangerschap en ouderschap. Lees meer over haar werk op haar website.

Meer Artikelen