mvm_testWie heel graag een kindje wil, komt soms voor lastige keuzes te staan als dat niet vanzelf gaat. Zowel Iris als Barbara en Jeroen maakten gebruik van een zaaddonor.

Iris heeft geen partner, maar wilde al heel lang graag moeder worden. “Op mijn 33e heb ik de knoop doorgehakt, en ben ik er alleen aan begonnen. Ik wilde niet langer blijven wachten op de prins op het witte paard, ik was bang dat ik dan nooit moeder zou worden. Vorig jaar is mijn dochter geboren.”

Onvruchtbaar
Barbara had al wel haar prins op het witte paard gevonden, maar helaas bleek Jeroen onvruchtbaar te zijn. “In zijn sperma werd geen enkele levende zaadcel gevonden. Mijn droom van een groot gezin spatte uiteen. Ik was een maand nadat we het nieuws hadden gekregen al aan het googlen naar ‘zaaddonor’, maar voor Jeroen ging dat veel te snel. Pas na een jaar was er een gesprek over mogelijk. Nu ik zwanger ben, voelt het gelukkig helemaal ‘eigen’, ook voor Jeroen.”

Op internet
Iris vond haar donor op internet. “De klinieken met een zaadbank die ik belde hadden ofwel een wachtlijst, of ze hielpen geen alleenstaande vrouwen. Dus besloot ik het heft in eigen hand te nemen. Dat viel nog niet mee, want er zit een aantal ‘engerds’ tussen de mannen die zich op internet als donor aanbieden. Maar ik had geluk; ik vond een betrouwbare, leuke man. Zijn zus kon geen kinderen krijgen, zo was hij op het idee gekomen om zelf donor te worden.”

Wet donorgegevens
Als je in een Nederlandse kliniek gebruik maakt van een donor, valt deze onder de Wet donorgegevens kunstmatige bevruchting. Je kind heeft vanaf zijn 16e jaar het recht hem te ontmoeten. Zoek je zelf een donor, bijvoorbeeld in je vriendenkring of via internet, dan moet je eventueel contact tussen donor en kind goed vastleggen, bijvoorbeeld in een donorcontract. Als je gebruik maakt van een eigen donor kun je zelf insemineren of dat in een kliniek laten doen. Alleen in het laatste geval is de Wet donorgegevens kunstmatige bevruchting van toepassing.

Uitleggen
De keuze voor een bepaald type donor is heel persoonlijk, en aan elke keuze zitten voor- en nadelen. Belangrijk is vooral dat je jouw keuze later goed kunt uitleggen aan je kind. Zo kozen Barbara en Jeroen heel bewust voor een donor via een Nederlandse kliniek. Barbara: “We wilden geen bekende van ons vragen, omdat we dat te dichtbij vonden komen. Maar we wilden wel dat ons kind de donor later kan ontmoeten als hij of zij dat wil. Vrienden van ons zijn naar het buitenland uitgeweken, omdat ze daar sneller aan de beurt waren. Maar in dat land is donatie anoniem, dat wilden wij absoluut niet. Je afkomst kennen vinden wij heel belangrijk.”

DeniseDenise – heeft 79 verhalen geschreven.
42, journalist, doorbreekt in haar artikelen graag zo nu en dan een taboe over kinderwens, zwangerschap en ouderschap. Lees meer over haar werk op haar website.

Meer Artikelen