mamakindBen jij sinds je moeder bent ook zo snel geraakt door (kinder)leed of door bepaalde situaties die je beleeft met je kind? Psycholoog Jeannette Bolck legt uit hoe dat komt. En hoe mooi het eigenlijk is!

“Ik zag op het journaal dat twee buurmannen vier kinderen uit een brandend huis hadden gered,” vertelt Anneke (28). “Ze hadden zichzelf eerst natgespoten met een tuinslang. Voordat ik het wist, stroomden de tranen over mijn wangen. Ik dacht meteen aan mijn eigen twee zoontjes. Het idee dat zij in een brandend huis vast zouden zitten, vreselijk.”

Bezorgdheid
“Zo werkt het vaak,” reageert psycholoog Jeannette Bolck, “als je een situatie herkent, betrek je het meer op jezelf. Als je dan nare situaties met kinderen ziet, komen de plaatjes van je eigen kinderen al snel naar boven. En dat triggert weer je bezorgdheid; je wilt niet dat hen zoiets overkomt.”

Kwetsbaarder
“Vrouwen die net moeder zijn geworden, kunnen sowieso snel geraakt zijn,” vervolgt Bolck. “Dat is een combinatie van factoren. Hormonen en slaapgebrek spelen een rol, daarnaast ben je kwetsbaarder nu je moeder bent. Je bent ineens verantwoordelijk voor het leven van een ander. Je wordt geconfronteerd met zaken waar je voorheen nooit over nadacht. Je kijkt anders naar de wereld, en anders naar gevaar. Je gevoelens staan scherper afgesteld; alles zit meer aan de oppervlakte.”

Pure emotie
“Dat geldt ook voor ontroering,” zegt Bolck. “In bepaalde situaties leef je mee met je kind, de herinnering aan je eigen jeugd kan misschien ook weer naar boven komen, en dan heb je soms ineens je emoties niet meer onder controle. We zijn zo gewend om gepast emotioneel te reageren op situaties, en dit zijn momenten waarop het je gewoon overvalt. Dat is pure emotie, eigenlijk is dat heel mooi. Dat je echt voelt wat je voelt.”

Emotioneel wrak
Sheila (30) vindt het anders best lastig dat ze sinds haar dochter is geboren naar eigen zeggen een ‘emotioneel wrak’ is geworden. “Toen Chanel haar eerste vaccinaties kreeg, heb ik mee zitten brullen. En toen ik haar voor het eerst achterliet op het kinderdagverblijf, kon ik ook mijn tranen niet bedwingen. De leidsters hebben me zelfs getroost. Televisie kan ik al helemaal niet meer kijken. Bijna álles raakt me.”

Empathie
“Probeer het te zien als iets moois,” adviseert Bolck. “Het is een vergevorderde vorm van empathie, koester dat. Vrouwen die er echt last van krijgen, zijn juist vaak in gevecht met hun gevoelens. Ze vinden dat ze de verstandige moeder moeten zijn, weten niet of dit er wel bij past. Daarmee leggen ze een druk op zichzelf, waardoor die emoties nog veel heviger naar buiten komen. Denk maar aan een opblaasbare bal die je onder water probeert te drukken. Die knalt uiteindelijk naar boven. Je kunt – en moet – je emoties niet tegenhouden. Je bent echt niet de enige, al lijkt dat misschien soms zo. Laat je gaan en schaam je er niet voor, dat is ook een mooie les voor je kind.”

DeniseDenise – heeft 79 verhalen geschreven.
42, journalist, doorbreekt in haar artikelen graag zo nu en dan een taboe over kinderwens, zwangerschap en ouderschap. Lees meer over haar werk op haar website.

Meer Artikelen