klokmvmOm haar verdriet van de lastige periodes op een rijtje te krijgen, heeft Jolien* de afgelopen twee jaar gedichtjes geschreven. Korte berichten die vertellen wat ze meemaakte en hoe dat voelde. Ter inspiratie voor anderen en om hen te helpen, deelt ze haar verhaal met jullie. Deze week lees je deel 1.

Uit privacy overwegingen wil de schrijfster graag anoniem blijven. Jolien is een fictieve naam.

Mei 2013
Het is een gevoel, een gevoel van gemis,
Het is niet compleet, wat soms moeilijk is.
Maar het gevoel van hoop is er nog meer,
Want is het nu nog niet zo ver, dan vast de volgende keer.
Het is een wens zo vanzelfsprekend voor velen,
Maar het is zo uniek als je je kind kunt zien spelen.
Iets wat in je eigen buik zal groeien lijkt me zo bijzonder,
Een kindje van jou en mij het lijkt me een heerlijk wonder.
Daarom heb ik maar één wens voor jou en mij,
Een klein gezond kindje in ons leven erbij.

November 2013
“Waarom zij wel en wij niet?”,
Is de gedachte die me niet verliet.
Onterecht maar soms zo boos,
Puur verdriet en machteloos.
Maar vele hebben geen idee,
De meeste gaan zonder moeite door voor twee.
Wist ik maar dat onze tijd zal komen,
Op dit moment kan ik er alleen van dromen.
Elke maand gaan we er weer voor,
is het een teleurstelling gaan we toch weer door.
Steeds lastiger en met iets meer verdriet,
Maar er komt een tijd dat ik ervan geniet

Volgende week lees je haar gedichten uit 2014.
Wil je hierover meepraten? Ga dan naar onze Facebook pagina.

GastbloggerGastblogger – heeft 162 verhalen geschreven.
Wil jij ook schrijven voor Vriendinnen Onder Elkaar? Stuur dan een mailtje naar info@moedersvoormoeders.nl.

Meer Artikelen