agendaAls je graag zwanger wilt worden, is dat in het begin spannend en leuk. Maar hoe langer het duurt, hoe meer je de neiging kunt krijgen om je leven in de wachtstand te zetten. Eerst maar eens zwanger raken…

Brenda (33) stopte met de pil en dacht dat ze binnen een paar maanden zwanger zou zijn. Bijna twee jaar later denkt ze bij alles wat ze wil doen: maar stel dat ik zwanger ben, dan… of juist: en als ik nog niet zwanger ben dan…

Bang voor keuzes
Brenda zit al elf maanden zonder werk. “Ik weet gewoon niet wat ik moet doen. Misschien gaan we binnenkort starten met IUI. Dan moet ik vaak naar het ziekenhuis. Wil een nieuwe werkgever dat wel? Ik denk erover om voor mezelf beginnen, maar ook daar heb ik twijfels over. Het eerste jaar heb ik dan geen recht op zwangerschapsverlof, mocht ik zwanger raken. En kan ik wel aan opdrachten komen als ik zwanger ben? Ik weet niet wat ik moet, ik ben bang om de verkeerde keuze te maken. Ik wil eigenlijk eerst zwanger raken en dan pas weer beslissingen nemen.”

Welletjes
Carolien (32) probeert nu al vier jaar om zwanger te raken. “In het begin hielden we nog bewust pauze,” zegt ze, “omdat we bijvoorbeeld niet wilden dat het kindje in de drukke feestmaand december zou komen. We planden geen lange vakanties meer vooruit, maar deden last minute korte tripjes. We gingen niet eens meer naar het theater, omdat je daar lang van tevoren dure kaarten voor moest kopen. Stel je voor dat we dan niet konden gaan.” Na twee jaar besloot ze dat het welletjes was; ze wilde niet langer rekening houden met die ‘misschien’ toekomst. “Doordat mijn man kanker kreeg, gingen we anders naar het leven kijken. Je weet eigenlijk nooit wat de toekomst brengt en of je die wel hebt.”

Leven in de wacht
Carolien en haar man wilden al heel lang katten, en besloten die eindelijk aan te schaffen. “Aan de eerste fokster legde ik uit dat ik vanwege mijn kinderwens geen medicijnen wilde slikken tegen mijn allergie voor katten, en dat we daarom op zoek waren naar een ras waar ik niet allergisch voor was. Toen ze opmerkte dat ik dan eerst maar moest wachten tot ik kinderen had, zodat ik dan wel medicijnen kon slikken, werd ik woest. Door dit voorval merkte ik pas echt wat ik twee jaar lang had gedaan. Ik had mijn leven in de wacht gezet. We vonden een andere fokker en genieten inmiddels al twee jaar van onze katten. Heerlijk om mee te knuffelen, mee te spelen en voor te zorgen.”

Onzekere toekomst
Brenda vindt het vermoeiend en frustrerend dat ze niet weet wat de toekomst gaat brengen. “Als ik niet zwanger raak, kunnen we een verre reis maken. Maar als ik wél zwanger raak, moeten we die afzeggen. Dus boeken we maar niets. Afspraken maken vind ik lastig, omdat ik niet weet wanneer ik voor de echo’s naar het ziekenhuis moet. Stel je voor dat ik iets toezeg en juist die dag naar het ziekenhuis moet. Ik word er soms moedeloos van. Ik heb psychische hulp gezocht, maar ik had niet echt het gevoel dat ik serieus genomen werd. Nu heb ik soms een baaldag en blijf ik de hele dag in mijn pyjama op de bank zitten.”
Carolien kan het inmiddels niets meer schelen. “We leven nu en als we nu een beslissing nemen die later niet past, zien we dat dan wel weer.”

Hoe ga of ging jij om met deze onzekerheid? Praat mee op onze facebookpagina!

DeniseDenise – heeft 79 verhalen geschreven.
42, journalist, doorbreekt in haar artikelen graag zo nu en dan een taboe over kinderwens, zwangerschap en ouderschap. Lees meer over haar werk op haar website.

Meer Artikelen