famZe wilde heel graag moeder worden, en toen dat niet lukte zag Debbie (31) nog maar één optie: het pleegmoederschap. “Als je geen moeder kunt worden, dan kun je nog wel moeder zijn.”

Debbie: “Voor ons was pleegzorg een logische stap. Ik wilde graag een eigen kindje, maar ik heb ook altijd gezegd dat ik ook iets voor een ander kindje wilde betekenen. Toen ik na zeven jaar en vele behandelingen nog altijd niet zwanger was geraakt, vond ik pleegzorg de snelste weg naar het moederschap. Adoptie kost veel geld en tijd, en er zijn in Nederland ook zo veel kindjes die een warm thuis zoeken. Ik dacht: zo kan ik toch moeder zijn, en intussen help ik een kind.”

Onzeker
“Pleegzorg is eigenlijk niet bedoeld om iemands kinderwens te vervullen. Maar voor mijn gevoel was dat dus wel zo. Het zou niet kloppen als ik zou zeggen dat we dit alleen voor onze pleegdochter doen. We hebben het gedaan om een kindje te helpen, maar óók omdat we zelf heel graag ouders wilden worden. Dat ze haar hele jeugd bij ons blijft, is alleen niet honderd procent zeker. De situatie van haar ouders kan immers verbeteren. Ik hou dus altijd in mijn achterhoofd dat we haar weer kwijt kunnen raken. Hoe langer ze bij ons is, hoe kleiner de kans is dat ze weer weggaat, omdat ze hier dan steeds meer is gehecht. In haar ogen zijn wij haar papa en mama. Maar je weet het maar nooit.”

Alles geven
“Onze pleegdochter was net een jaar toen ze bij ons kwam. In het begin vond ik het heel moeilijk om van haar te houden. Ik voelde die liefde niet meteen. Dat vond ik heel erg, omdat ik had verwacht dat ik meteen zou voelen dat het goed was. Het voelde alsof ik een logee in huis had, die na twee weken nog niet weg was. Totdat mijn man zei: ‘Zij geeft zich helemaal aan jou, en dan verdient ze het ook om die liefde terug te krijgen.’ Toen realiseerde ik me dat ik me niet open durfde te stellen voor haar, omdat ik bang was dat ze weer weg zou moeten. ‘Stel dat ze ooit weg moet,’ zei mijn man, ‘dan hebben wij in ieder geval alles gegeven en kunnen we met een goed gevoel terug kijken.’ Dat was voor mij zo’n eyeopener; vanaf dat moment werd mijn band met haar steeds hechter en beter.”

Eigen kindje
“Ik zeg altijd: als je geen moeder kunt worden, kun je nog wel moeder zijn. Wat niet wil zeggen dat ik me er volledig bij heb neergelegd dat ik geen eigen kindje zal krijgen. Ik heb nu een gezinnetje, wat het een stuk makkelijker maakt. Ik vind het dagelijks leven veel leuker, en ik voel me ook echt mama. Maar als ik een pasgeboren baby’tje in mijn armen heb, vind ik dat nog steeds wel pijnlijk. Het is niet helemaal uitgesloten dat ik ooit nog zwanger raak, wij zijn onverklaard verminderd vruchtbaar zoals dat heet; er is nooit een oorzaak voor het uitblijven van een zwangerschap gevonden. Dat maakt dat er altijd iets blijft knagen. We zijn nu bezig met een tweede pleegkindje, daar kijk ik enorm naar uit. Als we dan ooit ook nog een eigen kindje krijgen, zou dat de kers op de taart zijn.”

DeniseDenise – heeft 79 verhalen geschreven.
42, journalist, doorbreekt in haar artikelen graag zo nu en dan een taboe over kinderwens, zwangerschap en ouderschap. Lees meer over haar werk op haar website.

Meer Artikelen