20140506_BlogfotoMeekNiets vermoedend begon het interview met deelneemster Margreet. Het was een maandagochtend, goed vier weken geleden. Via Skype wilde ze ons graag haar ervaringen over haar deelname aan Moeders voor Moeders vertellen. Bij haar op de bank zat kleine Maithe, de reden dat Margreet in het najaar van 2011 kon beginnen met plassen. Maithe had een verrassing voor ons. Vol trots hield ze een echo op voor de webcam. Margreet hield er op haar beurt een echo naast. Zwanger van een tweeling! Dan plas je wel!

Het was de eerste keer
De eerste deelname was voor Margreet een heel logische stap. Hoewel ze zelf niet de hulp van Moeders voor Moeders nodig heeft gehad, was ze wel degelijk op de hoogte van het bestaan. “Ik wilde graag kinderen, ik was – en ben nog steeds – heel erg geïnteresseerd in alles rondom een zwangerschap. Wat komt er bij kijken, wat kan ik wel of niet doen: overal was ik even nieuwsgierig naar. Ik weet niet meer zo goed hoe ik precies bij Moeders voor Moeders terecht kwam, maar het kwam op mijn pad en ik wist direct dat ik mijn steentje bij wilde dragen.”

Realistisch blijven
Wat overigens niet altijd even gemakkelijk was, geeft ze toe. “Het begin was heel spannend. De informatrice, de test; kan ik echt gaan plassen? Gelukkig was het een positieve test en ben ik begonnen, maar op sommige momenten vond ik het toch lastig. Ik heb heel snel geleerd realistisch te zijn: het vraagt soms tijd die ik met een fulltime baan niet altijd had. Hoewel ik dit in het begin best moeilijk te accepteren vond, heb ik daar vrij snel mijn weg in kunnen vinden. Ik doe mijn best en vang op wat ik kan.” Wat een heel goed uitgangspunt is: elke druppel is meer dan welkom!

Gezegend
Inmiddels is Margreet begonnen aan haar tweede keer plassen. Dezelfde informatrice, dezelfde test, dezelfde spanning en dezelfde opluchting. Het is iets wat ze graag wil, want de eventuele ongemakken verbleken wanneer ze realiseert wat ze kan betekenen voor minder vruchtbare vrouwen. “Ik heb het geluk gehad dat ik relatief makkelijk zwanger werd, ben gezegend dat ik dit voor de tweede keer mee mag maken. Ik heb ook van dichtbij meegemaakt dat er genoeg vrouwen zijn voor wie dit niet geldt. Ik hoor en zie hoe moeilijk het is voor deze vrouwen, dus doe ik maar wat graag mee aan Moeders voor Moeders. Ik weet waar ik het voor doe! Dit keer ben ik zelfs nog iets eerder begonnen met plassen, om maar zoveel mogelijk op te kunnen vangen.”

De kratten worden weggebracht en opgehaald door manlief om dezelfde reden dat het plaatsen van dit interview een maand werd uitgesteld: “onze naaste familie en vrienden weten het al wel, maar de buurt en collega’s horen het pas na de magische 12 weken grens.”

Inmiddels zijn 12 weken voorbij en de zwangerschap verloopt voorspoedig. Margreet en Harm: gefeliciteerd en bedankt voor jullie bijdrage!

SuzanneSuzanne – heeft 92 verhalen geschreven.
Suzanne, community manager

Meer Artikelen

  • Geen artikelen gevonden