siblingsWie één kind heeft, krijgt vroeg of laat de onvermijdelijke vraag: ‘Wanneer komt de tweede?’ Maar wat nu als je helemaal geen tweede wilt? Of als je heel graag wilt, maar het niet wil lukken?

‘Eén kind, dat is toch zielig?’ Juul (32) kan deze opmerking niet meer horen. Haar dochter is bijna twee en haar omgeving lijkt geïnteresseerd in maar één ding: wanneer krijgt Juul nog een kind? “Want dat is leuk, omdat de kinderen dan iets aan elkaar hebben. Wie kiest voor één kind, die denkt alleen maar aan zichzelf, lijken ze daarmee te zeggen.”

Egoïstisch?
Voor Juul is die bemoeienis pijnlijk. “Het komt op mij over alsof ze me veroordelen voor mijn keuze. Ik moest erg wennen aan mijn nieuwe leven als moeder en ik heb het het eerste jaar niet gemakkelijk gehad. Ik ben er bijna zeker van dat een tweede kind mij nog meer stress en onrust gaat opleveren waardoor ik er geen leukere moeder op word. Ben ik dan egoïstisch om alleen aan mezelf te denken en niet aan hoe mijn dochter straks opgroeit? We hebben het nu fijn met z’n drietjes en ik raak steeds meer gewend aan mijn nieuwe leven. Dat is mij heel veel waard!”

Apart verlies
Ook voor Hilde (31) is de vraag wanneer er nou eens een tweede komt een lastige. “Mijn dochter is nu bijna 4, dus de omgeving heeft het gelukkig al bijna opgegeven. Ze denken dat wij het bewust bij één kind laten, en begrijpen daar niet zo veel van. Wat niemand weet, is dat wij al jaren in het medische circuit zitten om een tweede te krijgen. Soms kan ik het wel uitschreeuwen: wisten we maar wanneer de tweede kwam!”

Therapeute Odile van Eck organiseert themadagen voor vrouwen die te maken krijgen met wat zij ‘secundaire kinderloosheid’ noemt en weet hoe moeilijk dat kan zijn. “Wanneer het niet lukt om een tweede te krijgen, lijd je een apart verlies. De beelden die je had over een gezellig druk gezinsleven vallen in duigen. Omdat je wel één kind hebt, leef je in de kinderwereld en krijg je op allerlei momenten en plekken te maken met moeders die wel opnieuw zwanger worden. Dat kan diepe gevoelens oproepen van gemis, van falen, van boosheid en jaloezie. Maar, zegt misschien een andere stem in je hoofd, je moet niet zeuren, je hebt toch een kind! En dat is ook hoe de omgeving vaak reageert.”

Weinig erkenning
Hilde heeft een anoniem twitteraccount aangemaakt, op zoek naar vrouwen in dezelfde situatie. “Dat is lastig, want hoe vind je ze? Ik zie genoeg accounts van mensen die vruchtbaarheidsproblemen hebben of definitief ongewenst kinderloos zijn, maar hoe presenteer je jezelf als je één kind hebt, maar een tweede niet lukt? “Deze groep mensen valt ook in de hulpverlening tussen wal en schip, reageert therapeute Van Eck. “Er is sprake van een onzichtbaar verlies dat nog weinig erkenning krijgt.” Maar ook Juul, die een bewuste keuze maakt voor één kind, ontvangt weinig begrip van haar omgeving. “Twee (of meer) kinderen is de norm. Voldoe je daar niet aan, dan doe je kennelijk iets niet goed. Laatst hoorde ik op televisie iemand zeggen ‘nu de tweede geboren is, is het gezin echt compleet’. Dat raakte me. Mijn gezin is ook compleet.”

Herken jij je in deze situatie?

bron foto: lulucurry op Flickr

DeniseDenise – heeft 79 verhalen geschreven.
42, journalist, doorbreekt in haar artikelen graag zo nu en dan een taboe over kinderwens, zwangerschap en ouderschap. Lees meer over haar werk op haar website.

Meer Artikelen