eicelblogAls je urine inzamelt voor Moeders voor Moeders, doe je iets moois voor een andere vrouw met een kinderwens. Sommige vrouwen gaan zelfs nog een stapje verder om een ander te helpen: zij doneren hun eicellen.

Mirjam is 35 en zij en haar vriend hebben zelf geen kinderwens. Toch kan ze zich heel goed voorstellen hoe groot deze wens kan zijn en hoe lastig het is als deze niet wordt vervuld. “Meerdere vriendinnen heb ik zien worstelen met IVF- of ICSI-behandelingen. Toen er begin 2012 in Nederland de mogelijkheid kwam om je eicellen te doneren via een eicelbank, hoefde ik daar niet lang over na te denken.”

Eerste eicellen beschikbaar
Mirjam is nu met haar tweede donatie bezig. “Het gaat dan om het eerste deel van een IVF-behandeling; ik moest mezelf injecteren met hormonen om meerdere eicellen te laten rijpen en vervolgens heb ik een eicelpunctie ondergaan. Omdat ik van de eerste keer weinig last heb gehad van het injecteren, de hormonen en de punctie, wilde ik het nog wel een keer doen. Zo kan ik nog meer mensen helpen.” Annelies Bos, gynaecoloog in het UMC Utrecht en nauw betrokken bij de eicelbank, heeft goed nieuws: “De eerste vijftien paren hebben bericht gekregen dat zij binnenkort worden opgeroepen ter voorbereiding op de ontvangst van eicellen. Zij zijn de eersten van ruim 400 paren die op de wachtlijst voor de eicelbank staan. Na een quarantaineperiode zijn de eerste eicellen nu daadwerkelijk voor donatie beschikbaar. Daarmee gaat de eicelbank écht in werking. Wensouders ontvangen vier tot zes eicellen van de eicelbank, waarmee de kans om zwanger te worden wordt geschat op 20 tot 30%.”

Vanzelfsprekend
Ook voor Esther (38) was het vanzelfsprekend dat ze een ander stel zou helpen met hun kinderwens. “Ik heb zelf ervaren hoe sterk een kinderwens kan zijn. Mijn eerste kind is met behulp van IVF ontstaan. Ik besloot om, zodra mijn gezin compleet was, anderen te helpen om een kindje te krijgen.” Esther wilde niet zo maar doneren aan de eicelbank. “Ik wilde wel weten aan wie ik zou doneren. Ik vond het belangrijk dat het zou klikken met de wensouders, en dat we na een eventuele geboorte contact konden houden. Daarom zocht ik naar wensouders via de website van patiëntenvereniging Freya.”
Het lukte Esther vrij snel om een geschikt stel te vinden, en ze startten met IVF. “Na de eicelpunctie werden mijn eicellen samengebracht met het zaad van de wensvader. Vervolgens werd er een bevruchte eicel (embryo) in de baarmoeder van de wensmoeder geplaatst.” Na een aantal pogingen kreeg het stel een zoontje, dat nu 2 is. “Hij voelt voor mij als een bijzonder neefje, niet als mijn eigen kind.” Inmiddels helpt Esther de wensouders om een tweede kindje te krijgen. “Eigenlijk ben ik nu te oud om donor te zijn, maar we wilden – en mochten – het toch proberen. We hebben nu twee IVF-pogingen achter de rug. Dat het nog niet gelukt is, vind ik zwaar. Ik hoop zó dat het de derde – en laatste – keer raak is!”

Zou jij je eicellen doneren?

DeniseDenise – heeft 79 verhalen geschreven.
42, journalist, doorbreekt in haar artikelen graag zo nu en dan een taboe over kinderwens, zwangerschap en ouderschap. Lees meer over haar werk op haar website.

Meer Artikelen