voetjes handjesWat is dat toch met vrouwen? Vanaf het moment dat ze een positieve test in handen hebben, lijkt bij het gros een soort van ontembare vergelijkingsdrift te ontstaan. Ieder aspect van de zwangerschap wordt met vriendinnen, familie en buurvrouwen vergeleken. Hoe lang hebben jullie er over gedaan? Hoe vaak moet jij overgeven? Hoeveel cupmaten zijn jouw borsten gegroeid? Hoeveel ben jij aangekomen?

Allemaal onschuldige vragen, die soms een tikkeltje persoonlijk zijn. Maar ach, eenmaal zwanger word je toch een soort publiekelijk bezit dus we beantwoorden ze en vergelijken ons suf. En dan komt de bevalling. Ook zo eentje die vele vragen oproept! Hoe lang heb jij erover gedaan? Oh maar 24 uur, nou dat is niets vergeleken bij die van mij, die duurde 48 uur!! En ben je uitgescheurd? Hoeveel hechtingen had jij? Zo weinig? Ik had er wel het dubbele!

Als je het zo leest eigenlijk te hilarisch en gênant voor woorden, maar heel eerlijk gezegd heb ik er zelf ook aan mee gedaan. Ja, met een bevalling van 65,5 uur ‘won’ ik uiteindelijk ook bijna altijd! Ik deed mee, totdat de kinderen vergeleken werden.  Als een soort hyena’s werd er gekeken welk kind het snelste was. En wanneer dat werd geconstateerd, begon de ‘opschepperij’.

Onze dochter is nu 3 jaar oud en ik zal in chronologische volgorde eens proberen op te sommen welke vragen ik allemaal voorbij hoorde komen. ‘Slaapt ze al door?’ ‘Lacht ze al?’ ‘Heeft ze al tanden?’ ‘Rolt ze al om?’ ‘Eet ze al groente en fruit?’ ‘Kan ze al los zitten?’ ‘Tijgert ze al?’ ‘Kruipt ze al?’ ‘Trekt ze zich al op?’ ‘Staat ze al los?’ ‘Loopt ze al?’ ‘Eet ze al met de pot mee?’ ‘Praat ze al?’ ‘Is ze al zindelijk?’ ‘Kan ze al tellen?’ ‘Kan ze zich al aan en uitkleden?’ Zo kan ik een ellenlange lijst maken.

En op vrijwel al de vragen was ons antwoord: ‘Nee’. Simpelweg omdat onze dochter geen hardloper is, maar alles op haar eigen tijd en manier wil uitvinden. En wij vinden dat prima. Ze laat zich niet leiden door gemiddeld Nederland maar vaart haar eigen koers. Dat geeft haar zelfvertrouwen en ruimte om andere dingen die zij belangrijk vindt te ontwikkelen, zoals haar sociale vermogen. De openheid en goedheid waarmee zij de wereld in kijkt daar kunnen veel volwassenen nog wat van leren.

En is zij dan slechter of dommer dan een kind dat sneller is? Lijkt mij niet. Gemiddelden ontstaan immers uit extremen. Mijn advies? Laat kinderen genieten en zichzelf zijn, dan kunnen moeders dat ook. En komt de rest vanzelf goed.

Terry - MvM – heeft 8 verhalen geschreven.
Fieldmanager bij Moeders voor Moeders. Houd van shoppen en sauna's. Is gek op lezen en doet aan boxing om fit te blijven.

Meer Artikelen