famJoan is informatrice voor Moeders voor Moeders. Maandelijks geeft ze middels een blog een kijkje achter de schermen bij haar gezin of van haar werk als informatrice voor Moeders voor Moeders.

Steeds meer huizen zijn inmiddels ontdaan van gekleurde vlaggetjes en andere versieringen, menigeen heeft zijn oude spullen verkocht op een rommelmarkt, heeft misschien ook minstens zoveel nieuwe waar weer mee huiswaarts genomen maar het is vast niemand ontgaan dat ons land een koning én een koningin rijker is geworden. Een bijzonder moment in de historie, of je nu veel of weinig met het Koningshuis op hebt.

Er zijn maar weinig overeenkomsten tussen ons nieuwe koningspaar en mij, maar één overeenkomst is er met zekerheid: we hebben allebei een gezin met jonge kinderen.
Mijn man en ik ontmoetten elkaar via de eerste serie van Boer zoekt Vrouw; hij liet zich ompraten, liet een introductiefilm opnemen en kwam op televisie. Mijn oog viel op hem op het moment dat hij te horen kreeg niet bij de mannen te horen die het programma mochten vervolgen. En dus was daar de kans, buiten het oog van de camera, buiten de pen van de schrijvende media, om ongedwongen elkaar beter te leren kennen. Inmiddels zijn we 8 jaar verder na onze eerste ontmoeting, hebben wij ons houten huwelijk al gevierd en zijn we nog altijd gelukkig en ook rijk bedeeld met twee zonen en twee dochters.

Dat het hier met vier kinderen in de leeftijd van 1 tot 6 jaar een druk huishouden is, dat mag menigeen duidelijk zijn. Daarnaast is er ook altijd de bedrijvigheid in en rondom ons akkerbouwbedrijf, maar daarnaast betekent het ook dat we kunnen wonen in alle vrijheid, in alle rust en ruimte.

Echtgenote, moeder en sinds november 2012 ook informatrice voor Moeders voor Moeders in Zeeland. Het is werk dat prima met een groot gezin te combineren is, maar daarnaast is het vooral ontzettend leuk en dankbaar werk. Wat afwachtend liet ik de inwerkperiode over me heen komen, met gezonde zenuwen reed ik begin november naar mijn eerste deelneemster toe en vervolgens werd ik gegrepen door dat wat informatrice voor Moeders voor Moeders zijn, betekent.

De bereidheid van zwangere vrouwen om wat voor een ander te betekenen is groot, wordt binnen mijn rayon ook steeds groter en iedere deelneemster die mee wil doen is gedreven en enthousiast. Werken voor Moeders voor Moeders voelt voor mij niet als werk; het geeft me energie en motiveert mij om er nóg meer uit te halen dan er tot op dat moment in zit.

Ik ontmoet voortdurend vrouwen die een kindje verwachten; voor sommigen onverwacht snel, voor weer anderen in de lijn der verwachting maar ook menig vrouw die ik ontmoet waarbij het zwanger worden allemaal niet zo vanzelfsprekend is gegaan. Allemaal een ander verhaal, allemaal afwachtend, allemaal gespannen maar ook benieuwd naar dat wat de toekomst hen gaat brengen. Altijd is er die hartelijkheid, altijd is er het aanbod voor een kop koffie of thee, altijd stap ik na ieder huisbezoek voldaan de deur weer uit. Het is heerlijk werken, dat daarom ook niet voelt als werk.

De eerste vrouwen die ik begin november inschreef zijn inmiddels hoogzwanger, staan op het punt van bevallen en als ik weer eens door het prachtige Zeeland rijd, op route naar een nieuwe deelneemster of ter werving richting huisarts, verloskundige of andere betrokkene, dan passeer ik soms een huis waar ik wel eens binnen geweest ben. Ik heb er nog geen roze of blauwe versiering aan kunnen ontdekken, maar dat zal vast niet lang meer duren.

Joan JasperseJoan Jasperse – heeft 14 verhalen geschreven.

Meer Artikelen