Begin 2012 schreef ik de blog ‘Grote bewondering!’ over mijn bezoek aan José, een zeer slechtziende deelneemster die heel enthousiast heeft meegedaan met Moeders voor Moeders. Ze ziet alleen maar schimmen, voedt inmiddels vier kinderen op en doet dat op een bewonderenswaardige manier. José heeft mij ervan overtuigd, dat ook wanneer je bijna niets ziet, je een goede moeder kan zijn. En dat je er samen met je partner voor zorgt dat het de kinderen aan niets ontbreekt. Lees hieronder het verhaal van José.

Het was een zware zwangerschap. De eerste weken was ik heel moe en ik merkte dat ik echt wel veel minder energie had dan bij mijn vorige zwangerschappen. Tot vijftien weken ben ik misselijk geweest. Het huishouden draaide natuurlijk gewoon door: Madelief (7) en Tieme (5) moesten iedere dag naar school worden gebracht en gehaald. Sven (2) is gelukkig nog de hele dag thuis en doet ’s middags een middagslaapje, waardoor ik ook af en toe even lekker op de bank kon gaan liggen.

Met het vorderen van de zwangerschap kreeg ik steeds meer het gevoel dat het een meisje zou worden. Met Tieme en Sven was ik namelijk tot vierentwintig weken behoorlijk misselijk. Mijn vermoeden werd bevestigd toen ik met zeventien weken een pretecho kreeg. Samen met mijn man Gertjan besloot ik dat dit ‘ons geheimpje’ zou blijven totdat onze dochter geboren zou worden.

Na onze vakantie in een huisje in de Achterhoek ging ik uitgerust de laatste weken van mijn zwangerschap in. Ik had al vanaf de zesde maand dikke benen en enkels en rugklachten, dus de huishoudelijke taken begonnen mij steeds zwaarder te vallen. Gertjan was op doordeweekse dagen pas om 18:30 uur thuis, dan staat het eten klaar en daarna brengen we samen de kinderen naar bed.

Mijn uitgerekende datum, 18 augustus, brak aan en ging over in 19 augustus. Ik had nog geen tekenen van een naderende bevalling en inmiddels was ik zeventien kilo aangekomen! Het was die dagen zeer warm, dus ik vond het niet zo erg dat Bregje zich nog niet aankondigde. Negen dagen na de uitgerekende datum, op 27 augustus 2012 om 16:53 uur, is onze Bregje geboren. De middag van de bevalling begonnen de weeën rond 13:00 uur. Ik heb nog wel zelf de kinderen naar school gebracht en zei tegen hen dat ik ze waarschijnlijk niet zelf uit school zou komen halen, maar onze goede vriendin. Zij woont in ons dorp en ik kan altijd op haar terugvallen. Dat is heel fijn, want er woont geen familie dicht in de buurt. Rond 14:30 uur werden de weeën heftiger. Nadat ik Gertjan had gebeld, was hij binnen twintig minuten thuis. Ik had alleen maar rugweeën, die zijn volgens mij veel effectiever dan buikweeën. Toen de verloskundige de vliezen had gebroken ging het in een stroomversnelling. Na vier persweeën mocht ik onze Bregje zelf opvangen en in mijn armen sluiten. Met een apgar-score van 10 deed ze het meteen geweldig.

Wat waren wij benieuwd naar de reacties van onze kinderen! De kleine Sven vond het maar spannend, zomaar een zusje erbij. Stilletjes stond hij in een hoekje alles te observeren. Madelief was helemaal in de wolken met haar nieuwe zusje en kon haar ogen niet van haar af houden.

De kraamtijd was heerlijk. We hadden een lieve ervaren kraamverzorgster van 58 die van aanpakken wist. Dat moet ook wel in een gezin met vier kinderen. Heerlijk om zo vertroeteld te worden, iedere dag een schoon bed en ’s middags altijd iets lekkers, zoals een bakje vers gemengd fruit.
De borstvoeding kwam goed op gang. Ik ben van plan daar zo lang mogelijk mee door te gaan, net zoals ik dat bij de drie oudsten ook heb gedaan. Gertjan was na de bevalling tweeënhalve week vrij, dus nadat de echte kraamtijd voorbij was, was het wel fijn dat ik er niet alleen voor stond.

Bregje is nu zes weken oud. Aan het einde van de dag heeft ze haar huiluurtje, juist als het spitsuur is. Zoals veel baby’s, bepaalt ze de dagindeling. Ik draag haar veel in een draagdoek, zodat de belangrijkste dingen in huis door kunnen gaan. Wat genieten wij van dit kleine wondertje! Een wonder wat ik iedereen gun. Ik zou een eventuele volgende keer dan ook geen moment twijfelen om weer mee te doen met Moeders voor Moeders.

Margriet – heeft 6 verhalen geschreven.
Informatrice Woudenberg en omstreken

Meer Artikelen