Een van de allerbelangrijkste taken van informatrices: discreet met de deelnemers en hun zwangerschap omgaan. De dames die meedoen zijn in een periode die pril en onzeker is, en er wordt nog niets van de daken geschreeuwd. Het is dus heel belangrijk om daar op de juiste manier mee om te gaan. Daarom gebeurt het vaak dat ik voor het gesprek met de deelneemster bespreek wat mijn alias zal zijn, mocht er iemand aanbellen of binnenvallen.
Zo bracht ik laatst een bezoekje aan een nieuwe deelneemster, die net zes weken zwanger was. Deze dame wilde mijn bezoek zo graag geheim houden, dat haar voordeur al openvloog toen ik mijn auto nog niet eens uit was! Eenmaal binnen bespraken we onmiddellijk wat mijn ‘verhaal’ zou zijn. Mocht er iemand binnen komen, dan zou ik doen alsof ik een collega was. En dat we daar samen zaten om een personeelsfeest voor te bereiden. Gelukkig voor haar (en stiekem ook voor mij) kwam er niemand langs en kon ik haar met een gerust hart weer achterlaten.
Maar ik heb wel eens vreemdere rollen gespeeld… van ‘een collega’ tot vertegenwoordigster in kappersbenodigdheden, of nagelspulletjes. Ik was een keer een pensioenadviseur, en later ging ik over verzekeringen. Toen was ik weer iemand van het enquetebureau, en ga nog maar even zo door! Maar het spannendste was nog wel toen ik iemand van de Dela moest ‘spelen’. Daar zit je dan, in je kleurige jas met rode tas vol Moeders voor Moeders spulletjes. Ik zat toen toch flink te duimen dat er niemand binnen kwam. Want hoe erg ik mijn best ook doe, ik denk niet dat ik in die situatie erg geloofwaardig over was gekomen…!
Deze blog is geschreven door informatrice Annemarie Killaars.
Dit artikel is geschreven door
Sara – schreef 23 artikelen.
24, Community Manager voor Moeders voor Moeders, houdt van films, internet en schrijven
