Ook ik hoor als informatrice ontroerende verhalen en maak mooie dingen mee tijdens de intakegesprekken. In mijn bijna 12-jarige carrière bij Moeders voor Moeders heeft een bezoekje wat ik kortgeleden heb gebracht aan een deelneemster zeer grote indruk op mij gemaakt.

Al bij het opendoen van de voordeur zag ik dat er iets aan de hand was. De deelneemster keek mij niet recht aan, het hand geven ging moeizaam en ze liep heel voorzichtig naar de huiskamer. Ik viel maar meteen, ook voorzichtig, met de deur in huis met de volgende vraag: “Mag ik misschien vragen of je slechtziend bent?” Waarop de deelneemster antwoordde dat ze helemaal niets kon zien.

De uitleg verliep vlot, het was al de derde keer dat ze meedeed met MvM, dus ze had maar weinig woorden nodig. Ik vertelde haar dat ik bewondering voor haar had dat ze weer mee gaat doen. Andere vrouwen kunnen daar een voorbeeld aan nemen! Niks smoesjes van ‘te veel gedoe’, ‘de flessen ruiken niet lekker’ etc. etc. “Ook ik vind het conserveringsmiddel niet lekker ruiken, maar daar zet ik me gewoon overheen” zegt deze fanatieke deelneemster.

Zij vervolgt: “ Ik hoop dat meer vrouwen aan Moeders voor Moeders mee gaan doen. Het is voor zo’n goed doel. Ik vind het jammer dat ik zo kort mee kan doen, maar ik doe het met veel liefde en plezier. Ik weet dat er genoeg mensen zijn die ongewild kinderloos blijven. Deze mensen moeten ook zo’n fijn gezinnetje kunnen stichten. Mijn kindjes geven mij alle liefde en dit is heel belangrijk.”

Aan het eind van het gesprek vertelde ik dat ze een symbolisch cadeautje van me kreeg, in de vorm van een sierraad. Ik zei ook dat heel symbolisch de druppel uit ons logo aan armband en de ketting hangt. Zoals wij kijken naar het sierraad, zo bekeek mijn deelneemster met al haar vingers kraaltje voor kraaltje, inclusief de druppel, de ketting en de armband. Ze had haar keuze snel gemaakt en deed de ketting meteen om. “Nu kan iedereen vanmiddag in het zwembad zien dat ik meedoe met Moeders voor Moeders” was haar enthousiaste reactie.

Nadat ik de kratjes en het kannetje uit mijn auto had gehaald, werden ze heel kordaat in het kleinste kamertje naast het toilet gezet. In de auto onderweg naar huis liet ik het gesprek nog eens de revue passeren… Wat een sterke vrouw!

Margriet – heeft 6 verhalen geschreven.
Informatrice Woudenberg en omstreken

Meer Artikelen