Ik kan mij herinneren dat, ooit, behandeling van vruchtbaarheidsproblemen een actueel en heftig onderwerp was. Er kwamen nieuwe mogelijkheden op de markt en veel stellen begonnen aan, wat zij toen nog niet wisten, een heel moeilijke en moeizame reis.
Dit was in de periode waarin mijn partner zwanger was van ons eerste kind. Wij waren beiden als verpleegkundige werkzaam in een groot ziekenhuis en hadden daar al veel gezien en beleefd. Op een avond vroegen wij ons af wat wíj in zo’n situatie zouden doen als we niet in staat waren om op een ‘gewone’ manier kinderen te kunnen krijgen. Wij wisten zeker dat we dat dan zouden accepteren; niets zouden ondernemen om toch zwanger te kunnen worden. “Als het niet op een natuurlijke manier kan, dan maar niet”. Wat waren we stoer…En kortzichtig bovendien.
Nu zijn wij vele jaren, vier dochters (die zonder hulp ter wereld zijn gekomen), veel ervaringen en levenswijsheid rijker. Wat niet veranderd is, is dat nog steeds te veel stellen hun kinderwens niet of slechts met hulp in vervulling kunnen laten gaan. Het onderwerp is aan de orde van de dag en erg belangrijk, gelukkig is het wel gemakkelijker bespreekbaar geworden.
Onze mening is in ieder geval ook veranderd. Er doet zich geen enkele avond meer voor waarop we ons afvragen wat we gedaan zouden hebben als… Mocht zo’n avond toch nog komen dan weten wel beter. We zijn al lang niet meer zo stoer én kortzichtig zijn we evenmin.
Geschreven door
Jurie - MvM – Bekijk de andere 3 posts van Jurie - MvM.
Ik ben Jurie een mannelijke vijftigplusser en vader van vier dochters in de leeftijd van twintig tot zesentwintig jaar. Ook ben ik Hoofd Buitendienst / Hoofd Acquisitie bij ‘Moeders voor Moeders’.
