Odette (44) is meer dan vier jaar werkzaam voor Moeders voor Moeders. In deze eerste blog vertelt ze over haar eigen zwangerschappen en hoe ze bij Moeders voor Moeders terecht is gekomen. In een volgend blog gaan we dieper op haar werkzaamheden en ervaringen als informatrice in.
“Ik heb tussen 1995 en 2001 in totaal vier keer meegedaan”, begint Odette te vertellen. “Mijn man en ik waren heel dankbaar dat we een kindje verwachten. Het idee om geen papa en mama te kunnen worden lijkt mij vreselijk. Het is zo eenvoudig om je eigen geluk te delen door je urine te verzamelen voor Moeders voor Moeders.” Haar motto is dan ook: je kunt beter voor een ander plassen, dan dat ze voor jou moeten plassen.
Odette’s derde zwangerschap eindigde na 12 weken helaas in een miskraam. “Drie maanden later was ik totaal onverwacht weer zwanger. Dit bleek een buitenbaarmoederlijke zwangerschap waardoor ik voor de tweede keer in korte tijd op de operatiekamer lag.” Na deze ingrijpende periode mocht ze toch nog een keer zwanger worden. “Wij blijven ons daarom nog steeds bewust van dit wonder!” Doordat het bij Odette zelf niet allemaal vlekkeloos verliep kan ze goed begrijpen wat iemand doormaakt als een zwangerschap anders loopt.
Toen de informatrice van Moeders voor Moeders in 1995 bij haar op bezoek kwam en vertelde over haar werk raakte Odette enthousiast. “Ik was in dit tijd werkzaam in een commerciële functie die overeenkomsten had met het werk van een informatrice maar dan minder gezellig.” Het idee om in de toekomst als informatrice te gaan werken ontstond en zodra ze de vacature zag staan solliciteerde ze. Tot haar teleurstelling werd ze toen niet uitgekozen. “Anderhalf jaar later stond de vacature weer in de krant. Ik bedacht me geen moment.” Haar reactie kwam te laat op de juiste plek terecht door een verkeerd e-mailadres in de advertentie. Uiteindelijk mocht ze vanwege haar enthousiasme alsnog op gesprek komen waarna ze werd aangenomen.
De meeste vragen die Odette van vrouwen krijgt gaan over de lengte van deelname, of de urine ook op het werk moet worden opvangen en of er op de auto waarin ze langskomt ‘Moeders voor Moeders’ staat. “Vrouwen die twijfelen vertel ik altijd dat we een zwembad vol urine nodig hebben om een Tupperware bakje grondstof voor het medicijn Pregnyl te krijgen. Ik vertel dat hun urine heel waardevol is. Als vrouwen besluiten mee te doen geven ze andere vrouwen de kans om bijna voor de helft meer kans om zwanger te worden. Als vrouwen twijfelen, stel ik voor het gewoon te proberen. De meesten houden het uiteindelijk alsnog 10 weken vol!”
“Moeders voor Moeders is niet mijn werk maar mijn hobby. Je komt bij leuke, blije mensen thuis. De basis van ieder gesprek is natuurlijk hetzelfde maar als je een open vraag stelt krijg je zoveel verschillende verhalen van mensen te horen. Het is erg bijzonder.”
Geschreven door
Kim – Bekijk de andere 33 posts van Kim.
29 jaar, community manager, fotografie, internet, schrijven, films, muziek
