Mijn werk als informatrice bij Moeders voor Moeders is ontzettend leuk. Ik moet vooral ook flexibel zijn, want iedere keer kom ik weer in andere situaties terecht. Stuit ik op diverse verhalen en kom ik juist op heel veel verschillende plekken. Dan zijn er altijd inschrijvingen die ik nooit zal vergeten, vanwege een persoonlijk verhaal óf speciale omstandigheden. Saai is het in ieder geval nooit.
Zo had ik dit jaar een deelneemster die midden in de stad woont aan een mooie gracht. Bezoekerspas aanwezig, dus geen probleem. Althans, dat dacht ik. Eindelijk op de plaats van bestemming aangekomen, is er geen plek op de gracht. Oké, geen man over boord. Maar er is ook geen plek aan de overkant. In de stad wonen is leuk en vooral heel levendig. Maar het gebrek aan parkeerplekken is toch best vervelend.
Na wat rondjes rijden, kom ik terecht op een parkeerplaats die alleen bedoeld is voor bewoners van dat plein, is er geen betaalautomaat. Mhmm…Ook dat nog. Door wegwerkzaamheden in de stad is mijn enige optie of doorrijden of een kwartier omrijden om op hetzelfde punt uit te komen. Wat nu?
Niet veel later zitten de deelneemster en ik al gniffelend op de achterbank van mijn auto waar we in goed overleg de intake doen. Middenstoel naar beneden geklapt als tafeltje. Werkt prima vinden wij.
4 Meter verderop zien wij een auto geparkeerd staan, we grappen dat daar waarschijnlijk dealpraktijken aan de gang zijn en lachen om ons op hol slaande fantasie. Gelukkig was het overdag en kwamen ze niet bij ons aankloppen. Dan hadden ze mooi op hun neus kunnen kijken. Het enige dat wij voor hen in de aanbieding hadden was alleen maar een potje urine én een nachtlampje.
