
Susan (38, juridisch secretaresse) heeft al drie keer meegedaan met Moeders voor Moeders. Tijdens de zwangerschap van Sven (geboren in maart 2004), Roos (geboren in mei 2010) en een paar weken tijdens haar laatste zwangerschap dit jaar die – spijtig genoeg – vroegtijdig is afgebroken. Waarom Susan meerdere keren heeft meegedaan en hoe haar ervaringen met Moeders voor Moeders waren lees je in deze blog.
“Mijn ervaringen met Moeders voor Moeders zijn heel goed”, begint Susan te vertellen. Ze vindt het een mooie gedachte om andere vrouwen te helpen door haar urine af te staan. Susan vond het een kleine moeite om mee te doen. ‘Kleine moeite groot gebaar’, zijn letterlijk haar woorden. ‘De gedachte sprak en spreekt mij erg aan en ik had echt het gevoel dat ik ergens een steentje aan bijdroeg’. Iedereen moet natuurlijk zelf bepalen of je wel of niet deelneemt, maar Susan zou het anderen wel aanraden. ‘Maar ik ben dan ook orgaandonor én bloeddonor dus het helpen van anderen zit wel een beetje in me’.
Dat hCG helaas ook voor andere doeleinden wordt gebruikt, heeft Susan niet tegengehouden om mee te doen. Moeders voor Moeders is hier heel open in: ‘Ze staan zelf totaal niet achter deze praktijken. Het vervelende is dat zij dit misbruik niet tegen kunnen houden. Het enige wat zij kunnen doen is ons zoveel mogelijk informeren bij deelname. En dat is goed’.
Op de vraag of ze het lastig vond haar urine op te vangen en weg te brengen of te laten ophalen antwoord ze het volgende. ‘In het toilet had ik een kan staan waar ik in kon plassen. Het was een gekke gewaarwording toen ik weer “gewoon” in de wc kon plassen’, zegt Susan lachend. ‘Ik heb goede herinneringen aan de informatrice (zo worden de consulenten van Moeders voor Moeders genoemd red.), ze was erg aardig’. De informatrice had namelijk een depot (verzamelpunt waar deelneemsters hun flessen kunnen inleveren red.) aan huis, dat vlak naast de school van haar zoontje Sven stond. ‘Dat lag op de route, ideaal’.
Toen Susan zwanger was van Sven wist iedereen dit vrij snel. ‘Toen heb ik de bussen onderaan de balkons bij de flat gezet. Bij Roos heb ik 3 maanden gewacht met het bekendmaken van de zwangerschap. De discretie in acht nemend heb ik de eerste 6 weken de bussen zelf naar het depot gebracht, ik reed er toch langs. Daarna werden de bussen uit de tuin opgehaald’.
‘Ik vind het een leuke blijk van waardering dat je een klein cadeautje krijgt als je meedoet’. Tijdens de zwangerschap van Sven kreeg Susan een boek en bij Roos kon ze kiezen uit een film of een boek. ‘Bij mijn laatste zwangerschap hadden ze een mooie ketting en een armband waar je uit kon kiezen’.
‘Ze zijn erg attent bij Moeders voor Moeders. De laatste keer dat ik meedeed, heb ik mijn deelname moeten afbreken omdat mijn zwangerschap helaas in een miskraam eindigde’. Susan kreeg een brief met wat lieve woorden en een bloemenbon. ‘Niet dat een deelname nog een keer aan de orde is, maar ik zou dus zo weer meedoen!’

